सुनौलो बिहानी चाहेको छु

हरि मानन्धर


सँसारदेखि तर्सिएर
आज कतै एकान्तमा
हार होइन जिन्दगीको
उपहार सम्झदैछु
जीन्दगी यो गल्ली गल्ली भौतारिनुमा
धेरै थोरै परिवर्तन पाएको छु
अँध्यारोललाई चिर्ने विहानीमा
सुनौलो भविष्य पो चाहेको छु
हुन्छ कतै सफल भनि
पाइलाहरू अगाडि सारेको छु
अलिकति पर कतै
किन किन सत्यता पाएको छु
मैले चाहेको हिजो भन्दा
भोलि झनै सशक्त पो पाएको छु
फेरि पनि भविष्यमा
सुनौलो विहानी नै चाहेको छु